Η εκτίμηση της γραμματείας του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς για τις εκλογές

…και τα νέα πολιτικά καθήκοντα

www.syriza.gr

Οι εκλογές της 16/09/07 κατέγραψαν μια σημαντική ενίσχυση όλης της Αριστεράς αλλά και ειδικότερα μια μεγάλη νίκη του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Καταφέραμε να δώσουμε νέα δυναμική στο ενωτικό εγχείρημα μέσα στην Αριστερά και να εκφράσουμε τον κόσμο των κινημάτων, της αντίστασης της μισθωτής εργασίας και της νεολαίας κατά του νεοφιλελευθερισμού. Τον κόσμο του άρθρου «16» και των μεγάλων νεολαιίστικων και φοιτητικών κινητοποιήσεων κατά της αντιδραστικής αναθεώρησης και του νόμου-πλαισίου Τους «απασχολήσιμους», τους άνεργους, τους εργαζόμενους, τη γενιά των 400 ευρώ, τα θύματα της κρατικής καταστολής. Τις δυνάμεις του Πολιτισμού και της δημιουργίας , τα ασυμβίβαστα τμήματα της Γενιάς του Πολυτεχνείου και της Μεταπολίτευσης.

Μ ’όλους αυτούς πορευτήκαμε μαζί απέναντι στα ΜΑΤ του κ. Πολύδωρα, ενάντια στη λιτότητα, τη φτώχεια, τον πόλεμο, τις ιδιωτικοποιήσεις και τη συρρίκνωση των πολιτικών ελευθεριών και του κοινωνικού κράτους. Αντισταθήκαμε μαζί στις υποκλοπές, στις απαγωγές των μεταναστών, στη λεηλασία των ασφαλιστικών ταμείων, στη μαζική καταστροφή και ερήμωση των δασών και του φυσικού περιβάλλοντος, την καταπάτηση των ακτών από τους κερδοσκόπους.

Ευχαριστούμε τους εκατοντάδες χιλιάδες φίλους και συντρόφους, εκείνες κι εκείνους που μας ψήφισαν και μας στήριξαν. Ευχαριστούμε τους νέους και τις νέες που μας εμπιστεύθηκαν, τους ανέντακτους και τις ανέντακτες που στρατεύθηκαν μαζί μας με ενθουσιασμό, παρά τις διαψεύσεις και τις απογοητεύσεις χρόνων. Δεσμευόμαστε να σταθούμε κοντά τους στους αγώνες που έρχονται. Να συνεχίσουμε να παλεύουμε μαζί τους για την καθημερινή ανατροπή του νεοφιλελεύθερου πολιτικού και κοινωνικού σχεδίου, για την ήττα των αστικών κομμάτων εξουσίας, στην αποδοκιμασία της δικομματικής νεοφιλελεύθερης διακυβέρνησης Ν.Δ και ΠΑΣΟΚ, για την ενότητα του εργατικού κινήματος και την ανάπτυξη των κοινωνικών κινημάτων και την προστασία και διεύρυνση του Δημόσιου Χώρου των λαϊκών δικαιωμάτων και αναγκών, των πολιτικών και δημοκρατικών ελευθεριών . Για την ανάπτυξη του διαλόγου και της συζήτησης για μια άλλη κοινωνία ανατροπής της εκμετάλλευσης και της αλλοτρίωσης, τον σοσιαλισμό.

Η «Νέα Δημοκρατία» είχε μείωση της δύναμή της σε ψήφους και σε ποσοστά και πλήρωσε σε ένα βαθμό το κόστος της νεοφιλελεύθερης πολιτικής της. Παρ’όλα αυτά διαθέτει, δυστυχώς, μια κοινοβουλευτική αυτοδυναμία έστω και ισχνή. Η πολιτική που θα ακολουθήσει θα είναι ακόμη σκληρότερη απέναντι στον κόσμο της εργασίας και τη νεολαία. Η σαφής τοποθέτηση του Πρωθυπουργού για τις «αντιμεταρρυθμίσεις» που θα συνεχισθούν το αποδεικνύει.

Τώρα, από καλύτερες θέσεις, μέσα σε ένα τοπίο κρίσης του δικομματισμού και ογκούμενης αμφισβήτησης του νεοφιλελεύθερου πλαισίου, μπορούμε να δυναμώσουμε τους αγώνες και να ανατρέψουμε αυτή την πολιτική.

Ταυτόχρονα δεν πρέπει να επιτρέψουμε η είσοδος στη Βουλή του ακροδεξιού, λαϊκιστικού και ξενοφοβικού ΛΑΟΣ , να μολύνει με τις αντιδραστικές, σωβινιστικές και ρατσιστικές ιδέες του ,την κοινωνική και πολιτική ζωή του τόπου.

Το ΠΑΣΟΚ υπέστη μια βαριά ήττα ακριβώς γιατί δεν κατάφερε έστω και προσχηματικά να διαφοροποιηθεί από τη στρατηγική της κυβέρνησης. Πλήρωσε την ταύτιση του με τις ιδιωτικοποιήσεις, τη λιτότητα στην Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση, την κατάργηση του δημοσίου πανεπιστημίου,(την υποταγή της έρευνας στα ιδιωτικό-οικονομικά κριτήρια ), τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων και της κοινωνικής ασφάλισης. Σήμερα, ο χώρος της σοσιαλδημοκρατίας έχει εισέλθει σε μια φάση οξείας κρίσης και ρευστότητας και σε συγκρούσεις χωρίς αρχές . Ένα μεγάλο μέρος των οπαδών και ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ δυσανασχετούν και αντιδρούν για την ανικανότητα του φορέα τους να αντισταθεί στη νεοφιλελεύθερη καπιταλιστική πολιτική, ενώ τα πιο πρωτοπόρα και οργανωμένα τμήματα του αναζητούν να συναντηθούν με τις δυνάμεις της Αριστεράς, όχι μόνο στο πεδίο των κοινωνικών αγώνων, αλλά και στο πολιτικό επίπεδο. Αυτή η συνάντηση έχει ήδη ξεκινήσει, με αρχή το μέτωπο αντίστασης στην αναθεώρηση του άρθρου 16, συνεχίσθηκε και εντάθηκε κατά τη διάρκεια της σύντομης προεκλογικής περιόδου.

Μ’όλους αυτούς θα ξαναβρεθούμε μαζί στους αγώνες, στα κοινωνικά μέτωπα και στις μεγάλες πολιτικές πρωτοβουλίες..

Οι δυνάμεις της Αριστεράς κατέγραψαν μια αυξημένη δυνατότητα έκφρασης της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων και των κοινωνικών κινημάτων στο σύνολό τους. Πρέπει, όμως, αυτή η δυνατότητα να μην απαξιωθεί στο όνομα ενός ενδοαριστερού ανταγωνισμού που εκ των πραγμάτων ενισχύει τον κοινωνικό αντίπαλο, το κεφάλαιο. Δυστυχώς η ηγεσία του ΚΚΕ πυροδοτεί ένα τέτοιο εμφύλιο και υπονομεύει τις προσπάθειες για συμπαράταξη όλης της Αριστεράς στα κινήματα, στην κοινωνία, αλλά και στην πολιτική. Ας κατοχυρώσουμε τη δυνατότητα να παλεύουμε ενωμένοι παρά τις όποιες ιδεολογικές και στρατηγικές διαφορές, μπορούμε όλοι μαζί να δώσουμε προοπτική νίκης στις κοινωνικές αντιστάσεις, μπορούμε να ενώσουμε πολιτικά τον κατακερματισμένο κόσμο της εργασίας. Να δώσουμε ελπίδα και όραμα στους αγώνες του.

Μέσα στο νέο σκηνικό που διαμορφώνεται, οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ θα δουλέψουν για ένα πρόγραμμα πάλης και ανάπτυξης των κοινωνικών κινητοποιήσεων και συγκρούσεων, με ένα πολιτικό πρόγραμμα που θα ανακεφαλαιώνει και θα συνοψίζει στο πολιτικό επίπεδο τους υπαρκτούς σημερινούς και αυριανούς αγώνες.

Με έμφαση στα ζητήματα του ασφαλιστικού, της λιτότητας και του προϋπολογισμού, της πάλης εναντίον της ιδιωτικοποίησης των δημοσίων επιχειρήσεων , των ΑΕΙ , της προστασίας των δημοσίων αγαθών , της απόκρουσης του αυταρχισμού, της προστασίας του περιβάλλοντος, του αντιπολεμικού και αντιιμπεριαλιστικού κινήματος. Με την ίδια θέληση θα είμαστε παρόντες στους αγώνες εναντίον του ρατσισμού και του εθνικισμού, στην υπεράσπιση των μεταναστών, στην πάλη ενάντια στις διακρίσεις, για τη γυναικεία χειραφέτηση.

Ο Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστεράς καλεί όλες τις δυνάμεις της Αριστεράς, τον ανένταχτο κόσμο, τους κριτικούς προς το ΠΑΣΟΚ σοσιαλιστές, τους εργαζόμενους να συμπαραταχθούν σε αυτά τα κρίσιμα μέτωπα. Δεσμευόμαστε να θέσουμε αυτά τα ζητήματα τόσο στους καθημερινούς αγώνες όσο και στη Βουλή.

Οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ θα προχωρήσουν εντός του 2007 σε Πανελλαδική συνάντηση για τον προγραμματισμό της πολιτικής παρέμβασής τους αλλά και σε μόνιμη λειτουργία επιτροπών ανά τόπους και χώρους εργασίας όπου θα μπορούν να συμμετέχουν όλοι και όλες που μας στήριξαν και επιλέγουν να δουλέψουν μαζί μας.

Το πολιτικό και κοινωνικό μέτωπο της Ριζοσπαστικής Αριστεράς πρέπει να οικοδομηθεί μέσα στην κοινωνία, να στεριώσει στο συνδικαλιστικό και μαζικό κίνημα, να δώσει φωνή στους αποκλεισμένους από το δικομματικό σύστημα εξουσίας.

Αυτό είναι το χρέος του ΣΥΡΙΖΑ και όλης της Αριστεράς

Μετά τις εκλογές: Συνέλευση & πάρτι

Οι εκλογές της 16/09/07 κατέγραψαν μια σημαντική ενίσχυση όλης της Αριστεράς αλλά και ειδικότερα μια μεγάλη νίκη του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς. Η νίκη αυτή βασίζεται στους χιλιάδες αγωνιστές που στήριξαν το ενωτικό εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ αλλά κυρίως στην ανάπτυξη των αγώνων και των αντιστάσεων στα μέτρα της κυβέρνησης του Καραμανλή τα προηγούμενα 3,5 χρόνια.

Ο ίδιος λόγος είναι που η Νέα Δημοκρατία, αν και είναι περισσότερο αποφασισμένη να προχωρήσει στις επιθέσεις της, έχει χάσει τη δύναμή της τόσο σε βουλευτικές έδρες, όσο και – κυρίως – σε στήριξη μέσα στην κοινωνία. Η αίσθηση παντοδυναμίας θα ξεθωριάζει όσο απομακρυνόμαστε από τις εκλογές και τα πραγματικά ζητήματα θα αποκαλύπτουν την πραγματική ατζέντα της κυβέρνησης.

Αντίστοιχα, η κρίση του ΠΑΣΟΚ έχει να κάνει ακριβώς με την ανικανότητά του να αποτελέσει οποιαδήποτε είδους δύναμη αντίστασης στις επιλογές των τραπεζιτών και των βιομηχάνων, στο νεοφιλελευθερισμό.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο τοπικός ΣΥΡΙΖΑ Νέας Ιωνίας διοργανώνει ανοικτή συνέλευση τη Δευτέρα 1 Οκτωβρίου στο Συνεδριακό κέντρο (ΚΕΠ) στις 7:30 το απόγευμα.

Επίσης, για τη κάλυψη των προεκλογικών εξόδων αλλά και για να γιορτάσουμε την επιτυχία μας και στην Νέα Ιωνία, διοργανώνουμε πάρτι στο Παναιτώλιο την Παρασκευή 5 Οκτωβρίου από τις 8:30 το βράδυ.

Το γραφείο τύπου

ΣΥΡΙΖΑ Ν. Ιωνίας

25/9/2007

Αποτελέσματα εκλογών στη Νέα Ιωνία

Κόμμα	Αποτελέσματα 2007		Αποτελέσματα 2004
	Ποσοστό	Ψήφοι	Ποσοστό	Ψήφοι
ΠΑ.ΣΟ.Κ	37.09 %	13,246	43.19 %	16,068
Νέα Δημοκρατία	27.34 %	9,762	33.06 %	12,300
Κ.Κ.Ε.	18.12 %	6,471	14.18 %	5,275
ΣΥ.ΡΙΖ.Α	8.67 %	3,096	5.83 %	2,168
ΛΑ.Ο.Σ	4.50 %	1,608	2.62 %	975

Μετά τις εκλογές της 16/9 – Ούτε ώρα αναμονής

Διεθνιστική Εργατική Αριστερά

18.09.07

www.dea.org.gr

Ν.Δ.: Μια επιθετική, αλλά και αδύναμη κυβέρνηση

Το πρακτικό αποτέλεσμα των εκλογών της 16/9 δημιουργεί οργή και θλίψη σε πολλούς ανθρώπους του κινήματος και της Αριστεράς. Έπειτα από την περίοδο των αντιμεταρρυθμίσεων που επιδείνωσαν δραματικά τη ζωή των λαϊκών στρωμάτων, έπειτα ακόμη και από τις καταστροφικές πυρκαγιές του καλοκαιριού, η Ν.Δ. κερδίζει ξανά τη δυνατότητα να σχηματίσει κυβέρνηση.

Η εικόνα επιδεινώνεται με την είσοδο του ακροδεξιού-κρυπτοφασιστικού ΛΑΟΣ στη Βουλή, κάτι που δημοσκοπικά και μαθηματικά εμφανιζόταν κατά την προεκλογική περίοδο ως ανασταλτικός παράγοντας για την αυτοδυναμία του Καραμανλή. Μοιάζει να μας βρήκαν δύο κακά μαζεμένα.

Απώλειες Ν.Δ.
Η εικόνα αυτή είναι απατηλή. Η Ν.Δ. είχε σημαντικές απώλειες στις εκλογές, χάνοντας 3,5% από το 45,36% που είχε συγκεντρώσει το 2004. Έχασε περίπου 380.000 ψήφους, δηλαδή κάτι περισσότερο από το 10% της σημερινής δύναμής της. Αυτή η αιμορραγία του κυρίαρχου κόμματος των βιομηχάνων και των τραπεζιτών προήλθε από τα χτυπήματα της αντίστασης στις αντιμεταρρυθμίσεις, οφείλεται αποκλειστικά στο κίνημα από τα κάτω, στους αγώνες της νεολαίας, των δασκάλων, των τραπεζοϋπαλλήλων κ.λπ.

Η νέα κυβέρνηση Καραμανλή θα είναι μια κυβέρνηση που –όπως έχει ήδη διακηρύξει ο Καραμανλής– θα είναι πιο επιθετική από την προηγούμενη. Θα είναι όμως και μια κυβέρνηση πιο αδύναμη. Η Δεξιά θα πρέπει με 152 βουλευτές να προωθήσει «πιο γρήγορα και πιο αποφασιστικά» τα χτυπήματα που δίστασε να οργανώσει με την άνετη πλειοψηφία των 167 στην προηγούμενη βουλή.

Μόλις κατακάτσει ο κουρνιαχτός των εντυπώσεων, ο Καραμανλής θα βρεθεί αντιμέτωπος με μια σκληρή πραγματικότητα. Η κυρίαρχη τάξη απαιτεί να περάσουν γρήγορα σαρωτικά μέτρα στο ασφαλιστικό, στις εργασιακές σχέσεις (φλεξικιούριτι), στις ιδιωτικοποιήσεις κλπ. Απαιτεί διαρκή λιτότητα και φορολογική επιδρομή στο λαϊκό εισόδημα. Απέναντί τους θα βρουν τον κόσμο που με τους αγώνες της προηγούμενης περιόδου, αλλά και με την ψήφο στις 16/9, έδειξε ότι αναζητεί το δρόμο της ανατροπής του νεοφιλελευθερισμού. Ανάμεσα στις δύο αυτές μεγάλες και αντίρροπες δυνάμεις ο Καραμανλής θα καλείται να κυβερνά χωρίς κανένα περιθώριο κοινοβουλευτικής απώλειας.

Η νίκη της Ν.Δ. ήρθε μέσα από την ανοιχτή υποστήριξη της κυρίαρχης τάξης που επέλεξε στρατόπεδο. Οι δηλώσεις των τραπεζιτών και των διεθνών σπεκουλαδόρων στις παραμονές των εκλογών ήταν πραγματικά σκανδαλώδεις. Τα ΜΜΕ φρόντισαν να κλείσουν τη στρόφιγγα του ρεπορτάζ για τις πυρκαγιές, εντασσόμενα ομαδικά στην καμπάνια του Ρουσόπουλου και βοηθώντας τον Καραμανλή να κρύψει τις εγκληματικές ευθύνες της κυβέρνησής του, να μειώσει τις απώλειές του από την απίστευτη καταστροφή στην Πελοπόννησο.

Κατάρρευση ΠΑΣΟΚ
Όμως, κυρίως, η νίκη του Καραμανλή ήρθε μέσα από την κατάρρευση της αντιπολίτευσης του ΠΑΣΟΚ. Στην αντιπαράθεση της 16/9 η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ δεν μπόρεσε να κρυφτεί. Τα πεπραγμένα της εποχής Σημίτη, η επί της ουσίας συναινετική αντιπολίτευση του Γ. Παπανδρέου (με σημείο-σύμβολο το άρθρο 16) και η άρνηση του ΠΑΣΟΚ να δεσμευτεί για οποιοδήποτε μεγάλο αίτημα των αγώνων, είχαν καταλυτική σημασία. Το ΠΑΣΟΚ έχασε 2,4% από τις δυνάμεις του 2004, περίπου 300.000 ψήφους, υποχωρώντας άτακτα στις μεγάλες εργατογειτονιές. Η εικόνα της ανοιχτής κρίσης στο ΠΑΣΟΚ είναι σε μεγάλο βαθμό ο παράγοντας που δημιουργεί την αίσθηση της νίκης της Δεξιάς.

Όμως η κίνηση του κόσμου –ακόμα και στο εκλογικό επίπεδο– έχει τη σημασία της. Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι εγκατέλειψαν τα κόμματα που στήριξαν και στηρίζουν την οικονομική και κοινωνική πολιτική των καπιταλιστών, οδηγώντας το δικομματισμό στο χαμηλότερο σκαλί επιρροής που γνώρισε ποτέ. Η σύγκριση με το 1996 (τότε που το άθροισμα ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. βρέθηκε ξανά σε ανάλογα επίπεδα) είναι απατηλή. Τότε η κρίση οφειλόταν σε εσωτερικές διασπάσεις (του ΔΗΚΚΙ από το ΠΑΣΟΚ, της Άνοιξης από τη Ν.Δ.), ενώ σήμερα οφείλεται σε μαζική αμφισβήτηση της πολιτικής του νεοφιλελευθερισμού. Ακριβώς γι’ αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία ότι κυρίαρχη τάση σε αυτόν τον κόσμο είναι η στροφή προς τα αριστερά, που εκφράστηκε με την ενίσχυση του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ. Ο κόσμος αναζητά τρόπους να αλλάξει τη ζωή του, να αντισταθεί στο νεοφιλελευθερισμό, δημιουργώντας συνθήκες αστάθειας για το σύστημα των τραπεζιτών και των βιομηχάνων.

Αυτός ο παράγοντας θα εμφανίζεται ισχυρότερος, όσο απομακρυνόμαστε από το τελετουργικό της κάλπης και των άμεσων μετεκλογικών εξελίξεων. Αυτός θα είναι ο βασικός πονοκέφαλος του Καραμανλή στην προσπάθειά του να κυβερνήσει, καθώς θα φέρνει όλο και πιο έντονα στην επιφάνεια τις αδυναμίες της Ν.Δ.

Μπορούμε να τους σταματήσουμε. Το βασικό καθήκον είναι να μη τους δώσουμε ούτε μια ώρα αναμονής, ούτε μια μέρα «περίοδο χάριτος». Πρώτος σταθμός είναι η μάχη του προϋπολογισμού. Που για τον κόσμο μας σημαίνει μάχη για ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, μάχη ενάντια στις περικοπές των κοινωνικών δαπανών.

Και τώρα, ΣΥΡΙΖΑ παντού!

www.kokkino.org

Τα άμεσα στοιχήματα: Επιτροπές βάσης του ΣΥΡΙΖΑ

παντού και προγραμματική σύγκλιση της Αριστεράς

και των λαϊκών και αριστερών κομματιών του ΠΑΣΟΚ στα κινήματα

Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. έθεσε στόχο της εκλογικής του μάχης το «Αλλάζουμε το τοπίο!». Είναι η ώρα να δούμε σε ποιο βαθμό αυτό επιτεύχθηκε και τι πρέπει να γίνει στο αμέσως επόμενο διάστημα. Αυτό με τη σειρά του συναρτάται με τρία πράγματα: Την αποτίμηση των αποτελεσμάτων, την αποτίμηση της κρίσης στο ΠΑΣΟΚ και την εκτίμηση για την πολιτική δυναμική του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ.

Καταρχήν, ας συνοψίσουμε τις διαφοροποιήσεις σε σχέση με τις εκλογές του 2004:

• ΝΔ: Μείωση ψήφων 365.185, μείωση ποσοστού 3,53%.
• ΠΑΣΟΚ: Μείωση ψήφων 276.218, μείωση ποσοστού 2,53%.
• ΚΚΕ: Αύξηση ψήφων 147.057, αύξηση ποσοστού 2,26%.
• ΣΥΡΙΖΑ: Αύξηση ψήφων 119.494, αύξηση ποσοστού 1,78%.
• Άκρα Αριστερά (ΚΚΕ μ-λ, ΜΕΡΑ, ΕΝΑΝΤΙΑ, Μ-Λ ΚΚΕ): Αύξηση ψήφων 21.214, αύξηση ποσοστού 0,31%.

Ας σημειώσουμε επίσης ότι:

• Τα κόμματα της νεοφιλελεύθερης δικομματικής διακυβέρνησης έχασαν αθροιστικά 641.403 ψήφους, που αντιστοιχούν σε ποσοστό 5,98%.
• Η συνολική άνοδος της Αριστεράς (ΚΚΕ + ΣΥΡΙΖΑ + Άκρα Αριστερά) είναι 287.765 ψήφοι, με ποσοστό αθροιστικά 13,86% και με αύξηση ποσοστού σε σχέση με το 2004 4,35%.
• Στα μαζικά κόμματα της Αριστεράς στα αριστερά της σοσιαλδημοκρατίας (ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ) η ψαλίδα κλείνει, αλλά τα πρωτεία εξακολουθεί να κατέχει το πιο σεχταριστικό απ’ αυτά, το ΚΚΕ.
• Στην Άκρα Αριστερά τα πρωτεία έχουν επίσης τα πιο σεχταριστικά τμήματα (κατά σειρά: ΚΚΕ μ-λ και ΜΕΡΑ, ενώ το πιο ενωτικό και λιγότερο σεχταριστικό κομμάτι, το ΕΝΑΝΤΙΑ ηττήθηκε καθαρά στον ενδο-ακροαριστερό συναγωνισμό).

Νέο πολιτικό σκηνικό

Θα μπορούσαμε να συνοψίσουμε τα πολιτικά συμπεράσματα ως εξής:

• Το σύστημα νεοφιλελεύθερης δικομματικής διακυβέρνησης είναι στις απαρχές μιας κρίσης με άδηλο μέλλον. Μπορεί να αποδειχτεί μια -λιγότερο ή περισσότερο επώδυνη- κρίση ανασύνταξης, αλλά μπορεί να αποδειχτεί πιο βαθιά και παρατεταμένη. Σίγουρα πάντως δεν έχουμε ακόμη σημάδια κρίσης του πολιτικού συστήματος (κρίση βασικών θεσμών κ.λπ.). Εν πολλοίς η εξέλιξη αυτής της κρίσης θα κριθεί από δύο πράγματα: α. Από το πόσο ισχυρή ή ανίσχυρη θα αποδειχτεί η κυβέρνηση της ΝΔ απέναντι στην κοινωνία και τα κινήματα. β. Από την εξέλιξη και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά που θα προσλάβει η κρίση του ΠΑΣΟΚ.
• Όσον αφορά την κυβέρνηση, υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις ώστε να αποδειχθεί μια κυβέρνηση ακόμη πιο αδύναμη απέναντι στα κινήματα και στην κοινωνία απ’ ό,τι στην προηγούμενη περίοδο διακυβέρνησης. Με τους νέους πολιτικούς και εκλογικούς συσχετισμούς η συνταγματική αντι-μεταρρύθμιση φαίνεται να ναυαγεί οριστικά, ενώ και η άλλη μείζων αντι-μεταρρύθμιση, του συνταξιοδοτικού συστήματος, δεν θα είναι καθόλου εύκολη υπόθεση για την κυβέρνηση. Είναι στο χέρι των κινημάτων και της (εκλογικά και πολιτικά ενισχυμένης) Αριστεράς να ορθώσουν αποφασιστικές και νικηφόρες αντιστάσεις στις κυβερνητικές πολιτικές. Με μια βασική προϋπόθεση: Ενότητα στη δράση, ενότητα στα κινήματα σε αντινεοφιλελεύθερη βάση και σε όλο το φάσμα!
• Όσον αφορά το ΠΑΣΟΚ, η κρίση του έχει πιο βαθιά και πιο ποιοτικά χαρακτηριστικά. Με όλες τις ελληνικές ιδιομορφίες, εκδηλώνονται κι εδώ τα ίδια συμπτώματα κρίσης που διακρίνουμε και στα ιστορικά ευρωπαϊκά σοσιαλδημοκρατικά κόμματα. Στην τωρινή κρίση του ΠΑΣΟΚ δεν «παίζεται» κανενός είδους αριστερή στροφή ή προγραμματική μετατόπιση σε αντινεοφιλελεύθερη κατεύθυνση. Το ΠΑΣΟΚ και όλο το κεντρικό στελεχικό του δυναμικό έχει καταληφθεί ιδεολογικοπολιτικά και προγραμματικά από το νεοφιλελευθερισμό, αλλά και με όρους διαπλοκής από τα επιχειρηματικά συμφέροντα και το σύστημα εξουσίας. Αν κάτι παίζεται σ’ αυτή την κρίση είναι η πλήρης και ανοιχτή μετάλλαξη του ΠΑΣΟΚ από κόμμα της νεοφιλελεύθερης σοσιαλδημοκρατίας σε ανοιχτά αστικό, τύπου Δημοκρατικού κόμματος των ΗΠΑ. Αν δηλαδή το ΠΑΣΟΚ θα χάσει τα τελευταία ίχνη οργανωτικο-πολιτικής αυτονομίας από τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα, καθώς και τη δυνατότητα να διαμεσολαβεί και να διαπερνιέται από κοινωνικές εντάσεις. Η Αριστερά, η αριστερή και λαϊκή βάση του ΠΑΣΟΚ δεν έχουν κανένα λόγο να στρατευτούν πίσω από κάποιο από τα δύο μπλοκ (Παπανδρέου, Βενιζέλος). Αντίθετα, πρέπει να εργαστούν σε εντελώς διαφορετική κατεύθυνση: Τη δημιουργία διαύλων συνεννόησης, επικοινωνίας και συμπόρευσης, τόσο πολιτικής όσο και στα κινήματα.
• Όσον αφορά την Αριστερά, τα εκλογικά αποτελέσματα τη φορτώνουν με πολλές ευθύνες, καθώς τα συνολικά εκλογικά της ποσοστά είναι τα υψηλότερα από τη μεταπολίτευση του 1974. Αν ήδη την προηγούμενη τετραετία υπήρξε η πραγματική αξιωματική αντιπολίτευση στην κοινωνία και στα κινήματα, τώρα θα πρέπει να σηκώσει ακόμη μεγαλύτερο βάρος στην αντιπαράθεση με τις κυβερνητικές πολιτικές. Ο κόσμος της Αριστεράς αλλά και ευρύτερα κομμάτια της κοινωνίας θέλουν ενότητα στη δράση, θέλουν συμπαράταξη στους αγώνες, έχουν ανάγκη τις νίκες. Σ’ αυτή την ανάγκη πρέπει να λογοδοτήσουν οι πολιτικές όλων των κομμάτων και οργανώσεων της Αριστεράς. Είναι ιστορική ευκαιρία να προβάλλει η Αριστερά σαν ο πολιτικός χώρος της πραγματικής αντιπολίτευσης, σαν αποτελεσματικό πολιτικό στήριγμα των αγώνων. Γι’ αυτό, η πίεση πάνω στο ΚΚΕ και στα σεχταριστικά κομμάτια της Άκρας Αριστεράς πρέπει να μεγαλώσει με αιχμή την απαίτηση για μαζικούς, ενωτικούς, νικηφόρους αγώνες ενάντια στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, με συμπαράταξη όλων των δυνάμεων της Αριστεράς.

Τι να κάνουμε;

Η εκλογική επιτυχία της ενωτικής – κινηματικής – ριζοσπαστικής Αριστεράς που εκπροσωπεί ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μεγάλη. Με τις κατάλληλες πολιτικές μπορεί να μετατραπεί σε ιστορικής σημασίας, απελευθερώνοντας πρωτόγνωρες δυναμικές. Τρία είναι τα πιο άμεσα και βασικά καθήκοντα:

• Η δημιουργία επιτροπών βάσης του ΣΥΡΙΖΑ παντού: Σε αυτές τις εκλογές ήταν φανερό πολύ περισσότερο απ’ ό,τι στις εκλογές του 2004 ότι η εκλογική – πολιτική δυναμική δεν ανήκει στις συνιστώσες (ή στον ΣΥΝ, τη μεγαλύτερη απ’ αυτές), αλλά σε μια νέα πολιτική πραγματικότητα: τον ΣΥΡΙΖΑ. Τα μηνύματα έρχονται από παντού: Χιλιάδες αγωνιστές και αγωνίστριες της Αριστεράς θέλουν να ενταχτούν στο ενωτικό εγχείρημα – όχι σε κάποια από τις συνιστώσες, αλλά στον ΣΥΡΙΖΑ. Θα ήταν πολιτικό έγκλημα αν δεν κάναμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να υτποδεχτούμε και να εντάξουμε αυτή τη δυναμική. Τώρα κι όχι «σε λίγο» ή «αύριο»! Γι’ αυτό: άμεσα συγκρότηση επιτροπών βάσης του ΣΥΡΙΖΑ παντού και πανελλαδική συνδιάσκεψη αντιπροσώπων αυτών των επιτροπών στο επόμενο δίμηνο.
• Η δημιουργία μιας στέρεης προγραμματικής βάσης για την ενότητα όλης της Αριστεράς στα κινήματα, στους μαζικούς κοινωνικούς χώρους, στους αγώνες: Χρειαζόμαστε οι αγώνες να αποκτήσουν μια προγραμματική ραχοκοκαλιά από μεταβατικά αιτήματα, και πάνω εκεί να φτιαχτούν οι πιο πλατιές κοινωνικές και πολιτικές συμμαχίες. Να μην κινούμαστε μόνο με βάση τα μέτωπα της περιόδου, αλλά και με ένα πιο συνεκτικό προγραμματικό πλαίσιο αιτημάτων και στόχων. Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να πρωταγωνιστήσει στη δημιουργία ενός τέτοιου μίνιμουμ προγραμματικού πλαισίου και να κάνει ανοιχτή – δημόσια έκκληση σε όλες τις δυνάμεις της Αριστεράς για τη συνδιαμόρφωσή του.
• Η προσπάθεια για δημιουργία γεφυρών επικοινωνίας και προϋποθέσεων κοινής δράσης με τα αριστερά και λαϊκά κομμάτια της βάσης του ΠΑΣΟΚ: Οφείλουμε να καλέσουμε αυτόν τον κόσμο σε κοινή αντίσταση ενάντια στις κυβερνητικές πολιτικές της Δεξιάς και σε συμμετοχή στη διαμόρφωση του μίνιμουμ προγραμματικού πλαισίου δράσης.

Δεν ξέρουμε πόσο θα διαρκέσει η κρίση στο ΠΑΣΟΚ ούτε τι βάθος θα έχει. Μπορούμε όμως να περιμένουμε ότι κάποια στιγμή τα κεντροαριστερά σενάρια θα επανέλθουν και η Αριστερά θα δεχθεί πιέσεις με πολιορκητικό κριό έναν εικονικό και ρητορικό «αντινεοφιλελευθερισμό» της (όποιας) νέας ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ. Η συγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ σε πραγματικό πολιτικό σχηματισμό, η ενότητα δράσης στα κινήματα και η διαμόρφωση προγραμματικής βάσης γι’ αυτή την κοινή δράση είναι η μόνη αποτελεσματική αντίσταση σ’ αυτή την πίεση. Είναι η μόνη πολιτική για να δώσουμε στην πρόσφατη εκλογική νίκη στρατηγικό ορίζοντα και εμβέλεια. Για να αλλάξουμε το τοπίο μονιμότερα και σε βάθος!

Πάνος Κοσμάς, Γιώργος Σαπουνάς

Μέλη του ΚΟΚΚΙΝΟΥ και της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ